Vondsten uit Reimerswaal

Het museum is recent in het bezit gekomen van een unieke verzameling aardewerk uit het verdronken land
van Reimerswaal.
De verzameling is geschonken door fam.  Izak de Wee.uit Yerseke
 
   
         
 

 

 
Steelkan  (zonder steel)       Steelkan met steel (grafische reconstructie)
   

   
     
Kookpot zonder hengsel  

 

  Kookpot met hengsel (grafische reconstructie)
       
    Olielampje  

 

Reimerswaal
‘Reimerswaal was in de vijftiende eeuw de derde stad van Zeeland geworden’ noteert de Nederlandse bewerker J.P. Guépin van het Duitse boek ‘Versunkene Städte’. Vanuit Reimerswaal zeilden schepen naar Vlaanderen, Engeland, Frankrijk en de Oostzeehavens. Reimerswaal lag op de route naar Antwerpen. De vaarroute liep toen door de Oosterschelde. Naast deze handel vormden het winnen van zout en de meekrapteelt de belangrijkste bronnen van bestaan.

 

Een gelukkige en welvarende stad’ schrijft dezelfde schrijver in zijn boek. Maar, het tij keert. De reeks rampen begon met een brand en daarna was het het water dat het oude Reimerswaal ten ondergang stuurde. De dijken, die misschien wel niet goed beheerd werden, braken regelmatig. Misschien heeft het afgraven van veen, nodig voor de zoutwinning, ook wel bijgedragen tot verzwakking van de dijken. Tussen 1530 en 1570 drong het water zevenmaal Reimerswaal binnen.
De geuzen veroverden de stad in 1573 en brandden Reimerswaal plat. Drie jaar lang was de stad verlaten. Toch keerden enkele bewoners terug in de hoop de stad op te bouwen. Dit lukte nauwelijks.
Aan het begin van de zeventiende eeuw was Reimerswaal gereduceerd tot een dorp bestaande uit enkele bouwvallige huizen. In 1626 en 1632 verkochten de Staten van Zeeland de restanten van de huizen en wallen. Aan het eind van de zeventiende eeuw resteerde van Reimerswaal een klein eiland met enkele ruïnes. Begin achttiende eeuw verdween ook dit laatste restant in de golven van de Oosterschelde. In 1978 is een schutsluis op één van rijkste archeologische monumenten van Nederland gebouwd. De restanten liggen vanaf die tijd onder een laag asfalt.